Vader

Vader,

Here God, ik mag U Vader noemen

Vader, wat een heerlijk woord,

een naam waaruit vertrouwen spreekt

een naam die U, o God, graag hoort.

Een naam die heel veel dingen inhoudt,

warmte, liefde, troost en kracht,

een naam die U, mijn Vader, waard bent

omdat U altijd op mij wacht.

Ja, ik mag altijd met U spreken

U heeft steeds weer tijd voor mij,

ik mag met alles bij U komen

dat maakt U alleen maar blij.

Het geeft niet of ik blij of boos ben,

of'k plezier heb of verdriet,

altijd staat U klaar om mij te helpen

en mijn vertrouwen beschaamd U niet.

U hebt mij nog nooit verlaten,

nog nooit hebt U mij in de kou laten staan

U bent er altijd als ik met U wil praten,

maar ook zonder woorden kunt U mij verstaan.

Dan zijn daar alleen Uw uitgestrekte armen,

Uw ogen die naar mij kijken met een liefdevolle blik,

Uw stem die zacht fluistert: wees maar stil Mijn kind,

want niemand begrijpt je beter dan Ik.

Ja, Ik ken je van binnen en van buiten,

Ik ken je gedachten en weet van je vragen,

Ja, Ik zie je hart en weet wat daarin is

ook die last, die zo zwaar is om te dragen.

Kom maar, Mijn kind, Ik neem je in mijn armen

leg nou die hele last maar neer,

zie uit naar morgen, Ik zal voor je zorgen

want Ik ben je Vader, je God, je Heer.

Bij Mij is alles waar je hart naar verlangt,

Ik wil alles betekenen in jouw leven,

Ja, noem Mij maar Vader en kom toch steeds nader,

zodat Ik jou, Mijn kind, al Mijn liefde kan geven.

@Ingrid Steenbeek

Het Vaderhart van God

"Ik ben de weg, de waarheid en het leven", antwoordde Jezus, "Ik ben de enige weg tot de Vader. Als u Mij kent, moet u ook mijn Vader kennen. Van nu af aan kent u Hem; want door Mij hebt u Hem gezien." Maar Filippus zei: "Here, laat ons de Vader zien; dat is genoeg." "Nu ben Ik al zo lang bij u, Filippus. Kent u Mij nu nog niet? Wie Mij gezien heeft, heeft immers de Vader gezien? Hoe kunt u Mij dan vragen u de Vader te laten zien? (Johannes 14:6-9) vers 6“Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door mij.” Er is een weg en een bestemming. Jezus is de weg en de Vader is onze bestemming. Veel Christenen volgen de weg, zonder ooit op de bestemming te komen: Het kennen van de Vader. Waarom zond God Jezus? Alleen een Zoon kan de Vader openbaren! De profeten konden wel over Hem spreken en onderwijzen, maar ze konden Hem niet openbaren.


“Alle dingen zijn Mij overgegeven door mijn Vader en niemand kent de Zoon dan de Vader, en niemand kent de Vader dan de Zoon, en wie de Zoon het wil openbaren.”


(Mattheüs 11:27)


De schrijver van de Hebreeënbrief maakt ons dit ook duidelijk. Hij maakt een onderscheid tussen de boodschap van de profeten uit het Oude Testament en de boodschap van Jezus:


Nadat God eertijds vele malen en op vele wijzen tot de vaderen had gesproken in de profeten, heeft Hij nu in het laatst der dagen tot ons gesproken in de Zoon.”


(Hebreeën 1:1-2)


Vanuit het Grieks kun je de Zoon ook vertalen met een Zoon. God heeft op een bepaalde manier gesproken door de profeten, maar op een andere manier door een Zoon. Profeten konden God niet ten volle openbaren. Er was slechts één persoon die daartoe in staat was, namelijk een Zoon. De Zoon kwam om de boodschap van de profeten te vervullen en te voltooien. Hij bracht een openbaring die geen enkele profeet kon brengen, namelijk de openbaring van de Vader. Hoe openbaarde Jezus de realiteit van de Vader aan zijn discipelen? Door te leven als de Zoon van de Vader! Hij was nooit bang, nooit bezorgd, nooit in paniek, nooit wanhopig… Hij wist altijd wat Hij moest doen, want de Vader was altijd bij Hem.


In het leven van Jezus zagen de discipelen een ander soort leven. Ze waren bekend met Mozes, ze waren bekend met de profeten, ze waren bekend met mannen die machtige wonderen en tekenen deden. Maar hier was een man die leefde in de wetenschap dat Hij een Hemelse Vader had! Zijn relatie met God de Vader is zo innig dat Hij Hem een aantal malen “Abba” noemt. Dit heeft de betekenis van: Vader in de meest vertrouwelijke vorm, eigenlijk betekent het zoiets als: “Pappa”. Het is de hartstaal van een kind, dat zijn vader al springend om de nek vliegt. Het spreekt van vertrouwen en bescherming, van op schoot zitten, samen stoeien, samen spelen, je veilig en geborgen voelen door je Vader.


Welke beeld hebben wij van God de Vader?


Wat is dat eigenlijk voor iemand, een vader? Het beeld dat we van God hebben wordt voor een groot gedeelte bepaald door je aardse vader. De indrukken, die onze aardse vader heeft achtergelaten, de ervaringen die we zelf in het verleden met hem hebben gehad, worden vaak (onbewust) geprojecteerd op onze relatie met God, onze hemelse Vader.


Wat zijn de eigenschappen van een Vader?


Ik kan ze onmogelijk allemaal behandelen, ik wil een aantal eigenschappen van een Vader met u doornemen.


1a. Hij is je schepper


Scheppen = iets in leven roepen. God is jouw Schepper!! Je bent niet zomaar een iemand. Je bent geschapen door God!


“Want zijn maaksel zijn wij…” (Efeziërs 2:10)


“Hebben wij niet allen één Vader? Heeft niet één God ons geschapen? (Maleachi 2:10)


“U heeft mij in de schoot van mijn moeder geweven. Ik loof u omdat ik gans wonderbaar


ben toebereidt, wonderbaar zijn uw werken. Uw ogen zagen mijn vormeloos begin, in uw


boek waren zij alle opgeschreven, de dagen, die geformeerd zouden worden, toen nog


geen daarvan bestond. Hoe kostelijk zijn uw gedachten over mij, o God.”


(Psalm 139:13-17)


1b. Identiteit


God is verrukt over jou! Hij heeft je vanuit liefde gemaakt! Je bent een zoon/dochter van God! In de Bijbel wordt iemand altijd geïdentificeerd als ‘de zoon van’ – of ‘de dochter van’… een bepaalde man. Kijk maar naar de namen van de discipelen: Petrus, de zoon van Johannes; Johannes en Jakobus, zonen van Zebedeüs. Ook over Jezus wordt op die manier gesproken: “Is dit niet Jezus, de zoon van Jozef?” In de tijd van Jezus was het gebruikelijk dat men als zoon niet alleen de naam van de vader overnam, maar ook zijn beroep. Van Jezus verwachtte men niets anders dan dat ook Hij timmerman zou worden. Naam en beroep stonden in feite al vast. Eigenlijk was het een soort automatisme. Men werd geboren met een bepaalde naam en daarmee kreeg men meteen een identiteit en een bestemming. Als we opnieuw geboren worden, dan veranderen wij van identiteit. Je aardse vader gaat plaats maken voor je hemelse Vader. Je identiteit wordt vanaf dat moment bepaald door je relatie met je hemelse Vader.


1c. Bestemming


Je krijgt ook een bestemming van de Vader. Jouw leven is geen toeval. Je bent geschapen met een bestemming. Die bestemming begon in Gods gedachten.


De Heer richtte zich tot mij: Voor ik je vormde in de schoot van je moeder, koos ik je uit;


voor je uit de baarmoeder kwam, bestemde ik je voor mij. Ik heb je aangesteld als mijn


woordvoerder voor de volken. (Jeremia 1:4-5)


Jeremia werd geschapen met een specifiek speciaal doel. Zo is het ook met jou! God schept mensen met een doel:


* Mozes was nodig om het volk Israël uit Egypte te leiden.


* Jozua was nodig om Israël het beloofde land in bezit te laten nemen.


* Gideon was nodig om de Midjanieten te verslaan.


* Paulus was nodig om het evangelie aan de heidenen te brengen.


Maar God had al voor mijn geboorte zijn keus op mij laten vallen en hij heeft mij in zijn genade geroepen. Hij wilde dat ik het goede nieuws van Zijn zoon bij de andere volken bekend zou maken.” (Galaten 1:15,16)


* Barnabas was nodig om Paulus op zijn plaats te zetten.


* Ruth had een geweldige bestemming: In de geslachtslijn van David en Jezus. Maar er was ook een Naomi nodig om zorg te dragen voor Ruth! Naomi wandelde in haar bestemming!


* Israël had een leider nodig, God gaf ze Mozes. Maar Mozes had een dappere, toegewijde zorgzame moeder nodig, die in haar bestemming wandelde: Jochabed.


Zonder bestemming wordt het leven nutteloos en frustrerend. Maar als je de Vader ontmoet en weet dat Hij jouw Schepper is, dan krijg je openbaring over het feit dat je iemand bent met een


bestemming. Als je ontdekt dat jij hier voor een reden bent, dan krijgt je leven betekenis.


“De Here heeft alles gemaakt voor zijn doel…” (Hooglied 16:4)


Wanneer je naar de omstandigheden van sommige levens kijkt, hoe ze zijn opgegroeid, wat voor vreselijke dingen ze hebben meegemaakt, dan denk je: waarom? Wat is het doel van zo’n leven? Jezus groeide ook niet onder de meest ideale omstandigheden op. Tegenwoordig zouden we zeggen dat hij opgroeide in een disfunctioneel gezin.


o In de eerste plaats was zijn moeder een teenager toen ze zwanger werd en nog niet getrouwd! De man die ze trouwde was niet zijn natuurlijke vader.


o Hij werd nu niet bepaald geboren onder ideale omstandigheden. In plaats van een gesteriliseerde en goed uitgeruste verloskamer, was zijn plaats van geboorte een vieze stal die stonk en waar waarschijnlijk allerlei ongedierte, zoals ratten rondliepen.


o Na zijn geboorte werd hij met de dood bedreigd en moesten zijn ouder met hem vluchten naar een ander land. (Egypte)


o De stad waar hij opgroeide stond niet bepaald goed bekend: “Kan er uit Nazareth iets goeds komen?” (Johannes 1:47) Toen hij er later terugkeerde, kreeg hij van de inwoners geen respect!


o Hij werd constant aangevallen door Farizeeërs en moest leren omgaan met de pijn van afwijzing.


o Uiteindelijk werd hij verraden door zijn beste vrienden.


Menselijk gesproken had Jezus reden genoeg om te falen in het leven en te eindigen als een gewond slachtoffer. Maar 2000 jaar later hebben Zijn geboorte, Zijn leven en Zijn dood nog steeds een geweldige impact op de wereld. Het waren niet de omstandigheden die zijn leven bepaalden. Het waren niet de meningen van anderen en de tegenstand die zijn leven bepaalden. Jezus leefde niet vanuit onzekerheid, negativiteit of verwerping. Jezus leefde vanuit een zekerheid en overtuiging:


“Hiertoe ben ik geboren en hiertoe ben ik in de wereld gekomen.” “For this cause I was born, and for this cause I have come into the world.” (Johannes 18: 28-40)


Zo ben jij ook geschapen met een bestemming!!!


2.  Hij zorgt voor je


“Veertig jaar liet ik u door de woestijn trekken; de klederen die gij droegt, zijn niet versleten evenmin als de schoenen aan uw voeten. (Deuteronomium 29:5)


“Hij droeg u, zoals een man zijn kind draagt, op heel de weg die gij gegaan zijt…”


(Deuteronomium 1:32)


* Hij voorzag de profeet Elia gedurende de droogte van water en vlees.


* Hij voorzag de weduwe van Sarefat van olie en meel!!


* David zegt: “De Heer is mijn Herder, mij ontbreekt niets…”


* Paulus zegt: ‘Mijn God zal in al uw behoeften naar zijn rijkdom heerlijk voorzien, in Christus Jezus’ Filippenzen 4:19


Vertrouw jij de Vader? Ben je er diep van overtuigd dat Hij voor jou zorgt? Of is er wel eens twijfel in je hart?


3.  Hij beschermt je


Stel je een klein kind voor, veilig op de arm van zijn vader, met zijn wang tegen pappa’s schouder gedrukt. Al zou er op dat moment enorme verwarring en tumult overal om hem heen losbarsten, al zou de wereld instorten, dit kleine kind voelt zich volledig op zijn gemak, onbezorgd over alles wat zich om hem heen afspeelt. Hij is veilig in de armen van zijn vader.


Ook wij worden veilig vastgehouden door onze Vader. Jezus heeft ons verzekerd dat onze Vader groter is dan alles om ons heen en dat niemand ons uit Zijn hand kan roven. (Johannes 10:29)


“Wie schuilt bij de Allerhoogste God, kan rustig slapen, want de Almachtige werpt Zijn schaduw over hem. Ik getuig daarvan en zeg tegen de Here: U bent mijn toevlucht; bij U ben ik veilig en geborgen. (Psalm 91:1-2)


“U bent toch mijn schuilplaats, mijn bastion tegen elke vijand. Laat mij voor altijd in uw tent wonen, schuilen onder de schaduw van uw vleugels.” (Psalm 61:4-5)


“Hoe groot is het goed, dat Gij hebt weggelegd voor wie u vrezen, dat Gij bereid hebt voor wie bij u schuilen ten aanschouwen van de mensenkinderen. Gij verbergt hen in het verborgene van uw aanschijn (You shall hide them in the secret place of your presence) voor de samenscholing der mensen; Gij verbergt hen in een hut voor het getwist der tongen.” (Psalm 31:20-21)


6. Hij heeft je lief


Wij begrijpen liefde vaak niet. De hoeveelheid liefde van de Vader voor ons zal nooit groter worden. Je hoeft Hem niets te bewijzen. Hij heeft het allemaal al bewezen. Voordat je ook maar iets voor God gedaan hebt, voordat je demonen hebt uit gedreven, het evangelie over de hele wereld gebracht hebt, gemeentes gesticht heb, hield Hij al van je.


Waar je voor geschapen bent, is al gebeurd! Toen God je voor de eerste keer in zijn armen had, toen je opnieuw geboren was, zei Hij: ‘Hier heb ik je voor gemaakt, jij bent het voorwerp van mijn liefde.’ Hij heeft ons bij onze naam geroepen. Hij heeft gezegd: ‘Jij hoort bij mij en Ik bij jou. Ik was het die je vormde in de moederschoot. Ik was het die je uit de wereld trok en verloste. Je bent in mijn handpalm geschreven. Je bent een parel in mijn ogen. Ik kijk naar je met een oneindige tederheid en Ik zorg voor je, meer dan een moeder voor haar kind’.


Je kunt zijn liefde voor jou niet veranderen. Hij is vastbesloten om van je te blijven houden. Probeer geen indruk te maken op God! We zijn Zijn geliefden. We worden hartstochtelijk bemind door Hem. Dit is voor de meeste christenen moeilijk te begrijpen. Ten dele door het ‘verkeerd’ voorbeeld wat we hebben meegekregen en deels door de wereld waarin leven. Het is essentieel voor een gezond emotioneel leven dat we weten dat we er bij horen en geliefd worden, los van ons gedrag of onze prestaties!


Samenvatting:


1. De Vader is jouw Schepper! Hij heeft je geschapen met een specifiek doel! Je bent niet zomaar iemand, je bent speciaal!


2. De Vader wil voor je zorgen.


3. De Vader wil je beschermen.


4. De Vader heeft je onvoorwaardelijk lief.


Thuiskomen


God roept ons op om “thuis” te komen. Hij zegt: ‘stop er mee om buiten Mij om je waarde te vinden’. En de zoon zei tot hem: Vader, ik heb gezondigd, tegen de hemel en voor u, ik ben niet meer waard uw zoon te heten. Thuiskomen is naakt, met je schaamte bij de Vader komen en erkennen dat je niet waardig bent. Thuiskomen is je laten bedekken door de liefde van de Vader!


(“Breng vlug het beste kleed hier en trek het hem aan…”)


“Thuis, dat is het centrum van mijn wezen, waar ik de stem kan horen die zegt: “Jij bent mijn liefste zoon, in wie Ik mijn welbehagen heb.” Als de geliefde zoon hoef ik niet bang te zijn om te worden afgewezen, hoef ik niet zo nodig door andere mensen bevestigd te worden. Maar telkens ging ik weg van huis. Ik liep weg naar verafgelegen plaatsen; op zoek naar liefde! Dat is de grote tragedie van mijn leven en van het leven van zovelen die ik op mijn reis ontmoet. Op de een of andere manier ben ik doof geworden voor de stem die mij de geliefde zoon noemt en heb ik de enige plek verlaten waar ik die stem kan horen. Waarom zou ik de plek verlaten, waar alles wat een mens horen moet, ook gehoord kan worden? Hoe meer ik over deze vraag nadenk, hoe meer ik mij realiseer dat de ware stem van de liefde een heel zachte en vriendelijke stem is, die alleen in het verborgenene van mijn hart tot mij spreekt. Het is geen luidruchtige stem, die zich aan mij opdringt en aandacht opeist. Het is de zachte stem die ik alleen kan horen wanneer ik dichtbij Hem ben .


Maar er zijn heel wat andere stemmen, luide stemmen, stemmen vol beloften, verleidelijke stemmen. Stemmen die zeggen: “Verlaat je huis en laat zien wat je waard bent.” Direct nadat Jezus de stem had gehoord die hem de geliefde zoon had genoemd, werd hij naar de woestijn gedreven om daar die andere stemmen te horen. Zij vertelden hem dat hij succesvol, populair en machtig kon worden, als Hij liet zien dat Hij de liefde van anderen waard was. Deze stemmen zijn mij niet onbekend. Ze zijn er altijd en altijd dringen ze door tot die plaats diep in mij waar ik vragen stel over mijn eigen goedheid en waar ik twijfel aan mijn eigen waarde. Zij wekken de suggestie, dat ik pas bemind zal worden als ik dat door veel inspanningen en door hard werken heb verdiend. Telkens wanneer ik twijfel aan de stem die mij geliefde zoon noemt, telkens wanneer ik gehoor geef aan de stemmen die mij allerlei manieren voorhouden om de liefde, waarnaar ik zo hevig verlang, te verdienen, te


winnen, verlaat ik mijn huis. Ik ben zo bang om niet bemind te worden, zo bang om bekritiseerd te worden, genegeerd, over het hoofd gezien en veronachtzaamd te worden, dat ik voortdurend strategieën aan het ontwikkelen ben om mijzelf te verdedigen en mijzelf te verzekeren van die liefde die ik nodig heb en die mij toekomt. Maar terwijl ik daarmee bezig ben, verwijder ik me steeds verder van mijn Vader.


Ik geef mij gewonnen aan de stemmen van de wereld en word ik hun slaaf. Achter de liefde van de wereld gaat altijd wel een of ander als schuil. Deze voorwaarden maken van mij een hopeloos geval, want wat ik probeer, nooit zal ik volledig aan alle voorwaarden voldoen. Zolang ik mijn ware identiteit zoek in de wereld van de voorwaardelijke liefde, blijf ik een slaaf van de wereld, gevangen in de cirkel van proberen en falen. Telkens wanneer ik de onvoorwaardelijke liefde zoek waar ze niet gevonden kan worden, ben ik de verloren zoon. Waarom ga ik de plaats van echte liefde uit de weg? Waarom blijf ik die liefde hardnekkig elders zoeken? Waarom verlaat ik voortdurend mijn thuis, waar God de Vader mij zijn kind noemt, zijn geliefde zoon?


Gelukkig blijft de Vader altijd wachten. De zegen van het begin blijft over mij uitgesproken, ook als ik mijn thuis verlaat en telkens opnieuw verlaat. De Vader ziet altijd naar mij uit, wacht mij op, met uitgestrekte armen, om mij te vangen, en als ik kom, fluistert Hij me opnieuw in het oor: “Jij bent mijn geliefde, in wie Ik mijn welbehagen heb.” (Uit: Eindelijk thuis van Henri Nouwen)


Bron:
http://www.geloofjijindebijbel.nl/het_vaderhart_van_god.htm

Moederhart van God

Kenmerken van een moeder:
geeft leven: uit vrouw wordt nieuw leven geboren
verzorgend
bemoedigt: je kunt het, ga door
zoekt relaties: van hart tot hart spreken
geeft veiligheid: zachte plek om te landen
luistert geduldig: wil het niet beter weten, maar geeft ruimte voor wie je bent


Wij zijn geschapen naar het beeld van God (Genesis 1:26-28). In God zit het manlijke en vrouwelijke, bij God is geen geslacht al noemen we Hem Vader. Adam werd in zijn eentje geschapen naar Gods beeld, in hem is man en vrouw. Ook wij zijn naar Gods beeld geschapen en hebben manlijke en vrouwelijke aspecten. 


We zijn gemaakt uit liefde, de onvoorwaardelijke liefde van de Vader die ons heel maakt. Jezus wandelde uit die liefde, was heel en had een volmaakte relatie met zijn Vader. Wie liefde ontvangen heeft in zijn leven, heeft een goed fundament, is gebalanceerd en meest succesvol. 


God zag dat het niet goed was, dat de mens alleen was (Genesis 2:18). Opvallend de schepping is net klaar, waarom heeft God het vanaf het begin niet anders gedaan? Er is nog geen zondeval, God had dit kunnen bedenken. Speciale is dat God dit deed met het oog op wat nog komen moet. In de bijbel zijn veel typebeelden die wijzen naar Jezus: Mozes en Izaäk. Dat is hier ook het geval. Jezus kwam naar de aarde om een bruid te verwerven. Adam is uit God en uit de zij van Adam schept God de vrouw. Jezus werd aan het kruis doorboord en uit zijn zij vloeide water en bloed en daaruit is zijn bruid geboren > de gemeente. Adam is daar het type van: zoals het niet goed is dat Adam alleen is, zo is het niet goed dat de Zoon alleen is. God wil een bruid voor Hem verwerven. Jezus is de 2e Adam en de gemeente is de 2e Eva. De kerk is vrouwelijk. Ook al is in Christus noch man, noch vrouw (Galaten 3:28). 


Na de zondeval wordt de vrouw door Adam beschuldigd (Genesis 3:12). Er komt een scheiding tussen de geslachten, die tot nu voortduurt. Door Jezus is herstel mogelijk. In mannen en vrouwen zijn de manlijke en vrouwelijke aspecten beide aanwezig. 


God zegt: Ik zal vijandschap zetten tegenover de vrouw. Dit zie je in alle culturen. God zegt: Ik heb dit gebracht. Hoe kan een God die van je houdt dit zeggen, terwijl je zo’n verwoestende werking ziet van deze vijandschap. Maar God zegt dit tegen de slang en niet tegen de vrouw. Satan heeft dit omgedraaid en wil ons laten geloven dat God vijandschap heeft gezet naar de vrouwen. Hierdoor hebben mannen moeite met het vrouwelijke, zien het als zwak. Maar ook vrouwen hebben moeite met het vrouwzijn. God wil hierin herstel brengen. Belangrijk te weten dat wij als vrouwen de vijand zijn van de slang! Ook de kerk is de vijand van de slang. De slang is overwonnen aan het kruis en jij bent een gevaar voor de slang als je opstaat in Christus. De slang is bang voor jou! 


God is El Shaddai, de God met de vele borsten. God wil intimiteit en veiligheid aan je geven. Veel van het vrouwelijke is geroofd, ook in de kerk. De leiderschap is manlijk van aard: gericht op structuur, doelen, programma’s, opbouw. Dat is een deel van God, maar ook het vrouwelijke is nodig: staan in relatie, luisteren en zorgen. Het is onze bestemming dat we Gods beeld laten zien op aarde, het manlijke en vrouwelijke. De gemeente moet hierin herstellen en balans vinden. Jezus komt terug voor een volmaakte bruid. 


Als een gezoogd kind bij de moeder, zo mag je zijn bij God. Als een zuigeling, heerlijk loom en verzadigd tegen de moederborst. Wij zijn beschadigd in ons moederbeeld door onze ervaringen. Met een moeder die geen liefde of warmte geeft of een moeder die onderworpen is aan haar man en doet wat hij wil. God heeft ouderschap bedoeld zodat zijn hart bekend wordt. Door ervaringen met ouders kunnen we angst hebben om naar God als Vader of Moeder te gaan. We kijken naar God vanuit onze ervaringen in de natuurlijke wereld. Het is alsof we gebarsten contactlenzen hebben en een vertroebeld beeld van God zien. We zijn een nieuwe schepping en verborgen met Christus in God. Gods autoriteit is op je, je mag dezelfde dingen doen als Jezus en nog groter! Je mag naar God kijken vanuit de nieuwe schepping en van hieruit verlang je naar God, wil je Hem volgen en alles van Hem ontvangen. Dan zie je God voor wie Hij is als Vader en Moeder. Van hieruit kun je kijken naar je oude leven en zien dat daar herstel en vernieuwing in nodig is. God wil zijn leven in je gieten. 


Leven van David 


Er is iets met de geboorte van David wat niet klopt:
mijn vader en moeder hebben mij verlaten (Ps. 27:10)
in zonde door mijn moeder ontvangen (Ps. 51:7)
ik ben een vreemde voor mijn broers (Ps. 69:9)
Als Samuël komt, moeten alle zonen verschijnen. Maar één zoon is er niet, dat doe je niet als zo’n belangrijke man komt. Dit komt doordat David er niet bij hoort. Dit wijst ook naar de geboorte van Jezus, waar iets mis mee is. Als je verworpen wordt, is dit vaak bepalend voor je leven. Maar bij David gaat het zo anders. Hij leert op het veld van God en ontdekt al jong dat God een vader en een moeder voor hem is. Hij heeft een intieme relatie met God. In David is het manlijke: krachtig leider en strijder, maar ook het vrouwelijke: gevoelig, troostend, bemoedigend en verzorgend. Hij de grootste dichter aller tijden. De manlijke en vrouwelijke aspecten van God komen bij hem naar buiten. 


Er is veel vrouwenhaat. De feministen hebben hier op een manlijke manier op gereageerd: baas zijn in eigen buik. Andere vrouwen respecteren hun vrouwelijkheid niet en lopen er schaars gekleed bij. God wil het vrouwelijke in vrouwen en mannen herstellen. Je mag als vrouw je plaats innemen en je vrouwelijkheid mag naar voren komen. Dat mag je leren bij God de Moeder, ons voorbeeld. 


Zoals het Vaderhart genezend werkt in je, zo wil ook het Moederhart van God dat doen. De straf lag op Jezus en niet op ons. Je hoeft geen onderdrukking toe te laten, je bent hersteld tot de bruid van Christus. Je mag tot intimiteit komen met God. Je mag tot je nemen wat God heeft en drinken aan Gods moederborst. Plug in het vader- en moederhart van God in en eet en drink bij Hem.

@Maaike van Molen
Aglow

Gods Vaderhart

Gods Vaderhart


Heb je je ooit afgevraagd hoe God over je denkt? Vind je het moeilijk te geloven dat Hij echt zoveel van je houdt als de bijbel vertelt? God is zo groot en soms lijkt Hij zo ver weg. Maar hoe is Hij nu echt? Ken je Hem werkelijk? Je kent zijn instructies wel, maar ken je ook zijn gevoelens en zijn karakter?


Eén van de geweldigste dingen die de bijbel ons laat zien, is het feit dat God onze Vader is. Waar denk je aan als je het woord "vader" hoort?


Geeft het je vanzelf een beeld van bescherming, zorg en warmte en tederheid in je gedachten? Of denk je aan heel andere dingen? God toont zichzelf in de bijbel als een zachtmoedige, vergevende Vader, die nauw betrokken is bij elk detail van ons leven. En deze beschrijving is niet alleen prachtig, maar ook waar!


Toch schijnt elk persoon er een ander idee over te hebben hoe God is: dat komt, omdat de gevoelens en indrukken die de eigen aardse vader heeft achter gelaten in het leven van zijn kind, onbewust diens opvatting over zijn Hemelse Vader beïnvloeden. De ervaringen die we zelf in het verleden met menselijk gezag hebben gehad, worden gewoonlijk geprojecteerd op onze relatie met God. Goede ervaringen brengen ons nader tot het kennen en begrijpen van God, terwijl negatieve ervaringen daarentegen een verwrongen beeld scheppen van de liefde van die de Vader voor ons heeft.


God kent je en verlangt naar je! God huilt over de pijn die je hebt en over het onrecht dat je is aangedaan, Gods vaderarmen zijn groot genoeg voor alle eenzame kinderen van de wereld, Hij wil je troosten. God is een Vader met een gebroken hart. God wil niet alleen dat we weten dat Hij onze Vader is, maar wil zich aan je laten kennen als Vader, zodat je Zijn liefde en veiligheid ontvangt.


Je mag weten:
Vader is er altijd, Hij kijkt naar me uit,
Hij verlangt naar me, Hij is blij met me,
Hij geeft om me om wie ik ben en niet om wat ik doe,
ik hoef zelfs niets te doen om Zijn liefde te verdienen,
sterker nog ik kan niets doen om Zijn liefde te verdienen,
Hij is liefde, zo is Vader.
Hij heeft je gemaakt, vanaf het allereerste moment was Hij erbij en keek Hij naar je uit. De Vader kent je door en door, beter dan je jezelf kent, Hij heeft zelfs al je haren geteld. Waarom denk je dat Hij dat doet? Niet omdat God zich bezighoudt met abstracte getallen, Hij is geen computer die met droge gegevens gevoed moet worden, maar Hij wil je hiermee laten weten hoezeer Hij je kent tot in elk detail van je leven.


Een kleine jongen heeft de hele middag gewerkt en spijkers in stukjes schroothout geslagen. Eindelijk komt hij uit de garage te voorschijn en laat zijn moeder een oorlogsschip van drie verdiepingen zien. Hij popelt van ongeduld om het zijn vader te laten zien, wanneer die thuiskomt. Papa is laat. Eindelijk komt om half zeven een vermoeide, in gedachten verzonken man thuis. Er staat een koud geworden maaltijd op hem te wachten, en evenmin opbeurende belastingformulieren liggen te wachten op zijn aandacht. De opgewonden jongen laat trots zijn werk zien aan een vader, die nauwelijks opkijkt van zijn rekenmachine.


Papa keek nooit en toonde nooit waardering, maar God wel. Vader God keek altijd, en Hij genoot altijd van wat je gemaakt had. Hij is je echte Vader en zal dat altijd blijven. Wees niet bitter over de fouten van je menselijke ouders. Ze zijn slechts kinderen die opgroeiden en zelf kinderen kregen. Wees liever blij met de geweldige liefde van je Vader God.


Als je merkt dat je moeite hebt in je verhouding met God en dit veroorzaakt is doordat je ouders op de een of andere manier gefaald hebben, breng deze dingen dan bij de Heer. Je moet vergeving in je hart vinden tegen een ieder die je pijn heeft gedaan. Als je dat niet hebt, zal bitterheid je langzaam verteren en zal je geen vrede met God vinden.


Besef ook dat je niet alleen staat. Er is geen volmaakte persoon of een ouder die geen fouten maakt. Iedereen heeft pijn in zijn leven meegemaakt. Een oplossingen daarvoor vind je in vergeving. Het belangrijkste is dat je verder gaat en God leert kennen zoals Hij werkelijk is, niet zoals jij denkt dat Hij is. Hij is de volmaakte ouder. Hij corrigeert altijd in liefde. Hij is trouw, vrijgevig, vriendelijk en rechtvaardig. Hij houdt van je en verlangt ernaar tijd met je door te brengen. Hij wil dat je zijn liefde aanvaardt en weet dat je een unieke persoon bent. Wil je Gods liefde en genegenheid niet aannemen? Wil je je niet openstellen en een intieme relatie met je ware Vader aangaan? Hij wacht geduldig op je, tot je komt.




Bron:
http://www.openthuis.nl/

Lift me up - Kees Kraayenoord

Hold me closely to Your heart

As a child in his father's arms

Hold me closely to You heart

That is the place I belong

Lift me up, wrap Your arms around me

Lift me up, draw me close so I will know

Lift me up, reassure and hold me

Lift me up and never let me go

Carry me in rising waters

When the waves rush over me

Lift me up and keep me safely

Then I'm in Your arms

And You're surrounding me

Lift me up, wrap Your arms around me

Lift me up, draw me close so I will know

Lift me up, reassure and hold me

Lift me up and never let me go

In het huis van mijn Vader zijn vele woningen

“In het huis van mijn Vader zijn vele woningen... ...want Ik ga heen om u plaats te bereiden”

Dit vers behoort tot de bekendste van de Bijbel. En velen menen dat Jezus Zijn discipelen hier vertelt dat er in de hemel plaats is voor heel veel gelovigen, dus hoeven zij niet bang te zijn dat er voor hen geen plaats is. Er is zelfs wel eens iemand geweest die de beschrijving van het ‘hemelse Jeruzalem’ in Openbaring 21:16 (12.000 stadiën lengte, breedte en hoogte, een ruimte van ca. 11 miljard kubieke kilometer) gebruikte als onderbouwing hiervan. Maar zo’n redenering komt voort uit een opeenstapeling van uitlegfouten.

Wie de zin zo leest, meent dat met ‘het huis van Mijn Vader’ de hemel wordt bedoeld: daar ‘woont’ God immers. Maar in het OT slaat het woord ‘huis’, in verband met God, altijd op de tempel. In zijn inwijdingsgebed spreekt Salomo voortdurend van ‘dit huis’ (1 Koningen 8), terwijl hij de hemel aanduidt als ‘de vaste plaats uwer woning’ (1 Koningen 8:39), of ‘uw woonplaats’ (NBV), maar nooit als ‘uw huis’. Ook in het NT wordt ‘huis’ gebruikt voor de tempel; bijv.: ‘Mijn huis moet een huis van gebed zijn, maar jullie maken er een rovershol van’ (Matteüs 21:13). En als ‘het huis van mijn Vader’ vinden we het maar twee keer. De eerste in de overeenkomende passage bij Johannes (Johannes 2:16), dus ook van de tempel, en de tweede keer, eveneens bij Johannes, in het vers boven dit artikel (Johannes 14:2). Het ligt dus voor de hand dat het ook daar over de tempel gaat.

Dan die woningen. Het Griekse woord duidt geen woonhuis aan, maar een verblijfplaats, of hooguit een logeeradres. Het is verwant aan een werkwoord dat betekent ‘blijven’, of ‘verblijven’. Als het op onderdak slaat, duidt het gewoonlijk een tijdelijke verblijfplaats aan. In verband met de tempel worden er daarom de vertrekken voor de dienstdoende priesters mee bedoeld. De NBV vertaalt het dan ook terecht met ‘kamers’. Jezus zegt dus feitelijk: In de tempel is plaats voor veel priesters. Dat betekent dat zij in Zijn Koninkrijk allen een priesterlijke functie zullen krijgen. Zoals Johannes ons later vertelt in de Openbaring: “(Jezus) heeft een koninkrijk uit ons gevormd en ons gemaakt tot priesters voor God, zijn Vader” (Openbaring 1:6).

Dan dat heengaan en een plaats gereedmaken. Jezus zegt niet dat Hij in de hemel een logeerkamer in orde gaat maken. Taalkundig zou dat nog kunnen, maar dat bedoelt Hij niet: het gaat immers om een tempelfunctie, ook al is dat overdrachtelijk bedoeld. Hij zegt dat Hij bij Zijn Vader die priesterlijke functie ‘in orde gaat maken’. Zoals Hij al eerder had gezegd dat Hij bij het oordeel tot de getrouwen zal zeggen: “Kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd (in orde gemaakt) is” (Matteüs 25:34), en: “Wie er (in Mijn Koninkrijk) rechts of links van mij zal zitten, kan ik niet bepalen, die plaatsen behoren toe aan hen voor wie ze zijn bestemd (gereedgemaakt).” (Marcus 10:40). Daarna, zegt Hij, zal Hij terugkomen en hen ‘tot Zich nemen’. De vertaling ‘meenemen’ van de NBV is hier pertinent onjuist; want als er iets duidelijk is, is het wel het feit dat Jezus, na Zijn wederkomst, op aarde over Zijn Koninkrijk zal regeren, en niet vanuit de hemel. Hij gaat na Zijn wederkomst dus ook niet meteen weer daarheen terug. Wat Hij zegt is dat Hij ze ‘tot Zich zal nemen’, zoals bijvoorbeeld Jozef op Gods bevel de zwangere Maria als vrouw tot zich nam (Mattëus 1:20).

Wat Jezus Zijn discipelen hier vertelt is daarom, vrij vertaald:

Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op Mij. In de tempel van Mijn Vader is plaats voor veel priesters; zou Ik anders gezegd hebben dat Ik daar een priesterschap voor jullie in orde zou maken? Wanneer Ik dan naar mijn Vader ben gegaan en dat voor jullie in orde gemaakt heb, kom Ik terug. Dan zal Ik jullie daar bij Mij je plaats geven, en dan zullen jullie (voor eeuwig) daar zijn waar Ik Zelf ben.

En die laatste zin mag u dan ook nog lezen als: ‘Dan zullen jullie net zo’n relatie met Mijn Vader hebben als Ik zelf heb.’

En dat ‘hemelse Jeruzalem’? Wel, dat is een symbolische voorstelling van het ‘heilige der heiligen’ in de tempel. In Salomo’s tempel was dat 20 x 20 x 20 el. In de ‘nieuwe tempel’ is dat in alle richtingen 12.000 stadiën (een stadië is ca. 185 m). Maar die nieuwe tempel bestaat uit gelovigen, die daarvan de levende stenen zijn (1 Petrus 2:5), of de zuilen (Openbaring 3:12). En het getal 12 heeft een vaste symbolische relatie met Israël. Dus het gaat hier over het (symbolische) aantal van de verlosten, en echt niet over de afmetingen van de hemel.

Het Vaderhart van God

Hier kom je in veel gevallen één van de grootste blokkades tegen die ervoor zorgen dat mensen niet dicht bij God durven komen, laat staan zich aan Hem over te geven. Als er aan ons Christenen wordt gevraagd om uit te leggen wie God voor ons is hebben we vaak ons woordje klaar en zeggen we: 'Hij is als een Vader' HELP! Denken veel mensen dan, als Hij als mijn vader is, dan wil ik Hem helemaal niet kennen...
Mensen hebben vaak een vertekend vaderbeeld door de relatie met hun eigen, hun aardse, biologische vader. Als we tegenover deze mensen getuigen van een God die als een vader is, terwijl zij misschien afgewezen, in de steek gelaten, mishandeld of zelfs misbruikt zijn door hun eigen vader... dan is het logisch dat ze terugschrikken.


Natuurlijk zijn er ook Christenen, wat zeg ik, heel veel Christenen zelfs die een vertekend vaderbeeld hebben vanuit hun opvoeding, vanuit hun gezin van herkomst. Maar hier mag een vernieuwing plaatsvinden!


Als je door je aardse vader beschadigd bent in je emoties, in je gevoelens, in je denken, in je lichamelijk functioneren... dan is onze God de Heelmeester, Hij wil niets liever dan je vertekende vaderbeeld herstellen, Hij wil als een liefdevolle, zorgzame Vader voor je zijn, je koesteren, je dertigduizend keer per dag vertellen dat Hij van je houdt zoals je bent, je mag er zijn voor Hem omdat Hij jou gemaakt heeft zoals je bent, Hij heeft je vanaf het begin af aan gewild, je bent niet ongewenst.


Deze liefdevolle Hemelse Vader is een Vader die alles voor je opgeeft, die alles voor je opgegeven heeft, Zijn eigen Zoon Jezus heeft Hij voor jou naar deze aarde gestuurd om voor jou te sterven, om jouw schuld te betalen, jouw pijn, verdriet, jouw lasten te dragen (Jesaja 53).


God, deze Hemelse Vader is een Vader die zegt: 'Kom maar bij Mij als je moe bent en belast, dan zal Ik je rust geven'. Dat is wel even iets anders dan geslagen worden of afgewezen... Hij wil niets liever dan je in Zijn nabijheid hebben... zonder negatieve bijbedoelingen! Gewoon omdat Hij van je houdt, omdat je Zijn geliefd kind bent.
Misschien ben je nooit geliefd geweest, is je nooit verteld dat je geliefd bent. Vader God wil deze leegte vullen, wil deze gevoelens van afwijzing verbreken, Hij wil deze beschadigde emotie herstellen.


Het enige wat jij hoeft te doen is je daarvoor open stellen. En als je beschadigd bent is dat al moeilijk genoeg, maar ga niet op je gevoel af, neem het verstandelijke besluit dat je het wil... en vraag Hem dan om hulp. Zeg alleen maar: Vader God, ik kan het niet alleen, help me Uw Vaderhart te vinden!
Hij helpt, Hij zorgt, Hij heeft lief, Hij hoort, Hij verhoort, Hij luistert, Hij troost, Hij beschermt, Hij koestert... Hij is zo liefdevol!


Laat Hem alsjeblieft je Vader zijn, laat Hem de pijn uit je verleden genezen. Misschien voel je jee hopeloos, wanhopig, durf je geen man dichtbij je te laten komen, ben je bang voor klappen, bang voor opnieuw een teleurstelling... spreek het maar uit naar God, gooi het er maar uit... Hij weet het, Hij kent het, Hij voelt zo intens met je mee, Hij huilt jouw tranen! Laat Hem toe, laat Hem je genezen, je helen. Pappa God is te vertrouwen!


Het is zo diep mijn verlangen dat jij Hem leert kennen als je Vader, dat jouw vaderbeeld genezen en hersteld zal worden, dat je zult zien dat Hij anders is dan welke aardse vader ook. Al is een aardse vader misschien nog zo lief voor zijn kinderen... hij haalt het nooit bij Vader God. Gods liefde is onvoorwaardelijk, Hij stelt niet teleur. Ik hoop en bid dat jij Hem aanneemt, en Hem Pappa zult leren durven noemen!


Er staat een verhaal in de Bijbel dat er moeders zijn die hun kinderen bij Jezus brengen om ze te laten zegenen, maar de mensen om hem heen vinden dat Jezus het te druk heeft, en geen tijd om de nietsnuttige verhalen van kinderen aan te horen. Maar Jezus roept de kinderen bij zich, trekt ze op Zijn schoot, luistert naar ze, knuffelt ze liefdevol, zegent ze, houdt simpel van ze... 
Jezus is de Zoon, God is de Vader, Jezus zegt: 'Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien'. 
Zo handelde Jezus, liefdevol naar kinderen... zo handelt ook Vader God, liefdevol naar Zijn kinderen, naar jou en mij! Durf je het aan Hem toe te laten je te genezen, Hem je Vader te laten zijn?